Kotatsu TV
Shares

Tag Archives for " Japanse film "

Camera Japan Festival 2017 in Rotterdam

Shares

Afgelopen week vond in het Lantaren Venster in Rotterdam het eerste deel van Camera Japan Festival 2017 plaats. Het is een filmfestival dat volledig in het teken staat van de Japanse cinema, en met name hedendaagse films. Dit jaar draait het evenement rond het thema ‘Kyushu’, het in het zuidwesten gelegen grote eiland van Japan. Een aantal films die op het programma staan werden daar opgenomen.

Camera Japan vertoont uitsluitend films die hun Nederlands debuut maken, hoewel enkele daarvan ook hier hun Europese debuut maken. Eén van deze films is ‘Noise’ (2016) van MATSUMOTO Yusaku, welke ik later zal behandelen. In deze blog zal ik schrijven hoe ik het afgelopen weekend heb ervaren tijdens Camera Japan.

Host

Ik heb het afgelopen weekend als Host gewerkt voor Camera Japan Festival in Rotterdam. Het houdt in dat ik verantwoordelijk ben voor het ontvangen en vergezellen van belangrijke gasten die naar het evenement komen. Deze zijn onder meer de mensen die de films komen presenteren – regisseurs, producenten en acteurs, maar ook mensen die in de film- of televisie-industrie werken en die Japan als werkgebied hebben. Ik heb dit weekend de kans gehad om een delegatie van de film Noise te mogen hosten, alsmede documentairemaker Ian Thomas Ash uit de Verenigde Staten.

‘Noise’

Noise is een film uit 2016, en het is de eerste grote film van MATSUMOTO Yusaku (geb. 1992). Het is een biografische dramafilm, zoals de regisseur dit zelf noemt, dat in verband staat met de Akihabara-moordaanslag van 2008. Hierbij reed een verwarde man op klaarlichte dag met een vrachtauto in op het publiek, waarna hij vervolgens willekeurig mensen begon neer te steken. Zeven mensen vonden de dood, en tien anderen raakten gewond.

De regisseur werd voor deze film geïnspireerd door de zelfmoord van een jeugdvriend. Deze zelfmoord wordt in verband gebracht met de moordaanslag in Akihabara. De film volgt een aantal personen die allemaal “slachtoffers” zijn, en die voor moeilijke levenskeuzes staan – keuzes die hun levens voorgoed kunnen veranderen. Het is een intense en grimmige film die de kijker confronteert met de idem grimmige werkelijkheid van de moderne samenleving. Er is hoop, maar deze wordt gedurende de hele film onderdrukt.

Ik zal niet verklappen waar de film naar toe gaat. Het is aan de kijker om de film te interpreteren.

Noise’ bij Camera Japan

Voor regisseur MATSUMOTO Yūsaku en J-idol/actrice ANJŌ Urara is Camera Japan hun eerste stap in de internationale filmwereld, en tevens hun eerste reis naar het buitenland. Voor cameraman en acteur KISHI Kentarō is het minder spannend, maar nog steeds een eer om twee films te mogen promoten. Hij speelt namelijk ook in de film The Sower (2016), die ook op het programma stond.

De première van Noise werd goed bezocht: het trok bijna een volle zaal. Samen met nog een andere host hadden wij intensief geflyerd, in de hoop om genoeg mensen te lokken naar de première. Onze inspanning had uiteindelijk geen windeieren gelegd. Na de vertoning volgde een Q&A, waarbij kijkers vragen konden stellen aan de crew met betrekking tot de film. Na afloop volgde een informeel partijtje in het café en restaurant van het Lantaren Venster.

Deel 2: Amsterdam

In mijn volgende blog zal ik schrijven over mijn ervaringen bij Camera Japan in Amsterdam. Ik zal alleen als filmkijker gaan, en ik kijk ernaar uit om de film Close-Knit (2017) te mogen zien. Het is een belangrijke film dat in het teken staat van LGBTQ awareness in Japan. Hoewel er langzaam aan meer aandacht is voor de seksuele minderheden in Japan, bestaan er nog steeds (negatieve) vooroordelen met betrekking tot deze groep.

Tot dan!

RED BEARD 1965 Kurosawa Mifune coverfoto

Toshirō Mifune: de laatste samoerai (deel 3)

Shares

Toshirō Mifune: de laatste samoerai (deel 3)

Ik heb in mijn vorige blog geschreven over de (Italiaanse) westernfilms van Sergio Leone, waarin het beeld van de cowboy dankzij Clint Eastwood voorgoed veranderde. Dit beeld werd geïnspireerd door Mifune’s personage genaamd Sanjūrō in de film ‘Yojinbo’ en ‘Sanjuro’. Hierin speelde Mifune een zogenaamde “anti-rōnin”, die zijn vaardigheden inzet voor het goede in plaats van het slechte. Clint Eastwoods personage in ‘A Fistful of Dollars’ is een reflectie van deze “anti-rōnin”. Hij is een anti-held: een held waarvan men dit niet zou verwachten, vanwege zijn uitstraling of zijn handelen. Hoe dan ook, Mifune heeft (onbewust) de actieheld “gemaakt” zoals wij deze nu kennen.

Het einde van een tijdperkRed Beard 1965 -1

Tussen 1947 en 1965 speelde Mifune regelmatig in films van Akira Kurosawa. In 1963 vertolkte hij de rol van een bestuurslid van een schoenenfabrikant in High And Low. Het is een misdaadfilm die gaat over afpersing, ontvoering en de zoektocht naar gerechtigheid. De film onderzoekt ook ethische dilemma’s, sociale problemen zoals het contrast tussen arm en rijk en het drugsprobleem van de jaren ’60.

In 1965 speelde Mifune de rol van ‘Red Beard’ in de gelijknamige jidaigeki. Voor deze rol moest hij zijn baard en zijn hoofdhaar lang laten groeien, en hij moest deze steeds laten onderhouden gedurende de opnames. Jammer genoeg liep de productie van de film enorme vertraging op, met als gevolg opnames die steeds meer tijd in beslag namen. Het geduld raakte op: Mifune liep veel filmcontracten mis en belandde in de schulden. Tegen de tijd dat de film eindelijk voltooid was, was hij financieel uitgeput. Na een ruzie zette Mifune een punt achter de samenwerking met Kurosawa. Hoewel deze ruzie later werd bijgelegd, werkten beide heren nooit meer samen aan een film.

Mifune gaat soloZatoichi meets Yojimbo 1970

Na de breuk met Kurosawa ging het beter met Mifune: hij speelde in veel grote producties van grote Japanse regisseurs, zoals Samurai Assassin (1966) van Kihachi Okamoto (1924-2005) en The Sword of Doom (1967) van Masaki Kobayashi (1916-1996). In 1970 vertolkte hij een op Sanjūrō geïnspireerde lijfwacht in Zato’ichi meets Yojinbo, ook van Okamoto. Hierin speelt hij tegenover Shintarō Katsu (1931-1997) die Zatō’ichi speelt: een blinde masseur en zwaardvechter. Over dit personage zijn talloze films zijn geproduceerd, met Katsu in de hoofdrol.

In de jaren ‘70 begon Mifune de aandacht te trekken van westerse filmmakers. De eerste die hem benaderde was George Lucas (geb. 1944), die erg onder de indruk was van Mifune’s acteren in Rashōmon, Seven Samurai en Yojinbo. Lucas benaderde hem voor de rol van Obi-wan Kenobi in zijn eerste Star Wars-film (Episode IV, 1977). Deze film werd geïnspireerd door The Hidden Fortress (1958) van Kurosawa, waarin ook Mifune een belangrijke rol speelt. Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van twee onbelangrijke personages. In Star Wars kennen wij deze als C3PO en R2-D2. Mifune bedankte Lucas voor de eer. Als reden gaf hij aan dat hij een “sciencefiction samoerai” niet zag zitten. Het cultureel icoon van Japan zou hierdoor “imagoschade” lijden.

Mifune goes West

In mijn volgende en tevens laatste blog zal ik ingaan op Mifune’s toenemende populariteit in de Verenigde Staten, en vooral Hollywood. Hierbij gaat het vooral om Mifune’s samenwerking met westerse filmmakers. Daarnaast bespreek ik de miniserie Shogun (1980), waarvan het verhaal is gebaseerd op de eerste contacten tussen Nederland en Japan begin zeventiende eeuw.

Tot dan!

 

toshiro mifune - omslag

Toshirō Mifune: de laatste samoerai (deel 1)

Shares

Toshirō Mifune: de laatste samoerai (deel 1)toshiro mifune -2

In februari dit jaar ging de bio-documentaire ‘Mifune: The Last Samurai’ in Nederland in première. De documentaire vertelt over het leven van Japans meest legendarische acteur, Toshirō Mifune (1920-1997). Het is twintig jaar geleden dat de charismatische acteur overleed. De documentaire is een eerbetoon aan zijn leven en werk, gezien hij tot op heden veel mensen wereldwijd – acteurs en regisseurs – heeft geïnspireerd. Als eerbetoon aan zijn geweldige persoon zal ik een reeks blogs aan hem wijden.

Mifune en Kurosawa

Toshirō Mifune en Akira Kurosawa (1908-1998) zijn twee namen die iedere filmliefhebber hoort te kennen. Bijna iedereen kent Akira Kurosawa van historische periodefilms (jidaigeki) als Rashōmon (1950), Seven Samurai (1954) en Ran (1985). Maar hij regisseerde ook ‘hedendaagse’ films (gendaigeki) zoals Stray Dog (1948), Scandal (1950), The Idiot (1951), en High and Low (1963) om een aantal te noemen. Mifune speelde regelmatig in Kurosawa’s naoorlogse films. In de genoemde films speelde hij een onervaren rechercheur, een kunstenaar, een rijke playboy of een rijke zakenman die wordt afgeperst. Mifune was een zeer veelzijdige acteur, maar iedereen kent hem als de samoerai. Na de film Seven Samurai (1954) was dit beeld niet meer weg te denken.

De samoeraifilm

De jidaigeki is een genre die tijdens de Shōwa-periode (1925-1988) erg populair was, met name tijdens de vroege Shōwa-periode tot en met 1945. Dit was een periode van nationalisme, kolonialisme en oorlog. De jidaigeki versterkte het militarisme vanwege het verheerlijken van de samoerai – de historische Japanse krijgersklasse. Gedurende de Amerikaanse bezetting na de oorlog (1945-1952) kwam er een tijdelijk verbod op de genre, omdat deze werd gezien als oorlogspropaganda.

Tijdens de Amerikaanse bezetting werd de jidaigeki onder curatele gesteld. De Amerikaanse censuur legde een verbod op de jidaigeki uit de vroege Shōwa, en eiste van filmmakers dat zij nog alleen films maakten die nadruk legden op democratie en verdraagzaamheid. Dit was het voornaamste doel van de bezetting: om van Japan een vredig en democratisch land te maken. De naoorlogse jidaigeki mocht onder andere geen geweld of andere ondemocratische elementen vertonen. Geweld was alleen toegestaan wanneer dit een goede aanleiding had, zoals een strijd voor vrijheid en gerechtigheid. De Amerikaanse filmcensuur hield de Japanse filmindustrie daarom nauwlettend in de gaten.

Pas in 1950 werden de censuurregels versoepeld, waarna de productie van de chanbara eiga of “zwaardvechtfilms” – een subgenre van de jidaigeki – voorzichtig op gang kwam. Pas na de bezetting ontstond er een sterke toename in de productie van dit soort films.

Mifune als samoeraitoshiro mifune -1

Mifune staat vooral bekend om zijn rollen als samoerai. Zijn verschijning, charisma en ongeëvenaarde uitdrukkingsvermogen maakten hem de ideale acteur om dit culturele icoon te vertolken. Hij speelde vaak temperamentvolle samoerai, maar in latere films speelde hij hogere samoerai die uitstraalden in autoriteit en wijsheid. Wat Mifune onderscheidde van andere acteurs binnen de genre was zijn lage, intimiderende stem en zijn zelfspot. Dit was de aanleiding voor Akira Kurosawa om komische jidaigeki te maken. De films Yojinbo (1961) en Sanjuro (1962) zijn hier voorbeelden van. De films zijn een parodie op de bestaande jidaigeki, en het hoofdpersonage Sanjūrō – gespeeld door Mifune – bedrijft de spot met de samoerai als klasse.

In mijn volgende blog zal ik verder ingaan op de film Yojinbo en het personage Sanjūrō, en waarom de film en personage belangrijk zo belangrijk is geweest voor de (westerse) cinema.

Stay tuned!