Category Archives for Reizen

kawasaki blog-cover

Op Uitwisseling in Japan: Een proefje van school in Kawasaki

Op Uitwisseling in Japan: Een proefje van school in Kawasaki

Tijdens mijn zomer exchange in Kawasaki kreeg ik voor het eerst een kijkje in een Japanse junior- en senior high school. Is die typisch Japanse ochtend spits nog zo grappig als je er middenin staat?
Mijn naam is Jalisha en ik geef jullie via Kotatsu TV graag een kijkje in mijn ervaringen als scholier, student en stagiaire in Japan. 

Moeizaam n aar Schoolkawaski blog -1

Op zondagavond 23:00 kwam ik voor de allereerste keer in Japan aan bij mijn gastgezin in Kawasaki. Ik zou met beide gastzusjes (18 en 14) een paar dagen naar school gaan, en dus ging de volgende ochtend om 6 uur de wekker. De 高校 (High school) van mijn zus was namelijk helemaal in Yokohama; zoals ik in mijn vorige blog vertelde, is een goede reputatie van de school reden genoeg om reistijd- en kosten voor lief te nemen.

Mijn eerste reis naar school verliep, tot grote stres van mijn gastzus die geen Engels sprak, alles behalve vlekkeloos.
Ik liep aan de verkeerde kant van de weg, stond aan de verkeerde kant van de roltrap (staan vs. doorlopen; hou hier rekening mee, want de kanten verschillen per regio!), stopte de OV chipkaart in de verkeerde machines, viel bijna omver en raakte mijn gastzus meer dan eens bijna kwijt in de enorme drukte. Die filmpjes van treinen in Tokio, met handschoendragende duw-mannetjes… die zijn zo leuk niet meer als ze je s’morgens om 7:00 tussen de zakenmannen met puntige koffers duwen.

Eindelijk op school aangekomen ontdek je dat je je gastmoeder’s o-zo speciale eerste o-bento (lunchbox) vergeten bent. En als aan het einde van de dag je gastzus je wenkt met “go home” besef je nog niet dat Japanners het tegenovergestelde gebaar gebruiken (zoals de lucky cats, met de hand naar beneden, gelijk aan ons’ “scheer je weg”), waardoor je met tranende ogen vraagt of je die hele weg alleen terug moet vinden.

Belangrijke Lessenkawaski blog - 2

Drie dagen tijd gevuld met Engels, gym, een thee ceremonie en kook les geven je een heel beperkte, doch eerste impressie in het Japanse school leven.
De All-girls, privé high school was wel even wat anders dan mijn dynamische *ahum* en multiculturele school in hartje Amsterdam Bijlmer. Ja, ze droegen uniforms, sliepen masaal in de bibliotheek en riepen constant “kawaii”. En de Japanse docent Engels spreekt Engels onri~ ah ~rittle.

De public, mixed middle school van mijn jongere zusje vormde een mooie middenweg. Maar waar de Japanse meisjes vanaf het eerste moment op me af renden, foto’s maakte en vragen stelde, stonden de jongens op een kluitje achter in de klas. In de pauze durfde ze in een grote groep wel “bery bery cyu-to” (very, very cute) te roepen, maar verder bestond mijn eerste school ervaring in Japan voornamelijk uit “ガールズトーク” (Girls talk)!
Een week is bij lange na niet genoeg om het Japanse schoolleven echt te ondervinden. Daarom ging ik het jaar erna terug! In deze eerste week leerde ik echter wat leuke extrakawaski blog -3‘s:

– De Japanse versie van Ana Maria Koekoek:  だるまさんが転んだ (Daruma-san ga koronda)!

– Hana Ichi Monme, een traditioneel kinderspel. Twee groepen staan hand-in-hand tegenover elkaar en stampen omstebeurt zingend op elkaar af, op het einde de benen in de lucht gooiend alsof ze zand naar elkaar trappen. Uiteindelijk wordt van elk team één persoon geselecteerd om steen-papier-schaar te spelen en het team met de winnaar krijgt er een speler bij, totdat er nog maar één team is. Hana = bloem, Monme = een muntstuk uit de Edo periode.

– Yubi kiri, ook wel bekend als pinky swear. Niet alleen leerde ik dat dit idee uit Japan kwam, maar ook nog eens dat het ontstaan is door de Yakuza die hun pink eraf sneden als ze hun familie onteerden. Desalniettemin wordt er in Japan bij een belofte dit vrolijke liedje gezongen.

In mijn volgende blog vertel ik jullie eindelijk over DE Japanse High School!
Je kunt me ook op Youtube volgen waar ik dit met nog meer beelden toelicht.  

♥ジャリーサ ♥

‘Kami-sama, notice me’: het bezoek aan een Shinto-heiligdom (deel 1)

‘Kami-sama, notice me’: het bezoek aan een Shinto-heiligdom (deel 1)

Het shintoïsme (shintō 神道) is een inheemse religieuze stroming in Japan dat veel ouder is dan het boeddhisme of het confucianisme. Deze laatste twee zijn veel later uit India en China, via het Koreaanse schiereiland, naar Japan gekomen. Het wordt gezegd dat de stroming even oud is als het land zelf, maar dit is niet precies te achterhalen. Het shintoïsme draait om het geloof in natuurgoden. Het kent daarom meerdere goden. Het heeft veel weg van een georganiseerde religie, maar het is het niet: er is geen echte leer. Noch zijn er religieuze gemeenschappen of sekten. Er is ook bijna geen hiërarchie onder de goden (kami 神), en met uitzondering van een enkeling worden zij gelijkwaardig vereerd. Verering vindt plaats in een Shinto-schrijn (jinja 神社).

Jinja, taisha, jingū: what’s in a name?

Er zijn verschillende termen voor Shinto-heiligdommen. Er zijn drie algemene termen: jinja, taisha 大社 en jingū 神宮.


Jinja
is de algemene term voor een Shinto-heiligdom. Het woord wordt gebruikt als achtervoegsel achter de naam van de godheid die er wordt vereerd. Bijvoorbeeld Aso Jinja 阿蘇神社 in de prefectuur Kumamoto. Hier wordt de godheid Aso-no-Ōkami 阿蘇大神, die zich in de vulkaan Aso 阿蘇山 manifesteert, vereerd.

 

Taisha 大社 betekent letterlijk ‘grote schrijn’, en het is een relatief nieuwe term. Het is vaak groter qua oppervlakte, maar het is niet veel belangrijker. Vaak wordt het woord geplaatst achter de plaats waar de schrijn zich bevindt, bijvoorbeeld Izumo Taisha 出雲大社 in Izumo in de prefectuur Shimane, of Fushimi-Inari Taisha 伏見稲荷大社 in Inari, in de wijk Fushimi van de stad Kioto.

 

 

Jingū 神宮 zijn verbonden met het keizerlijk huis. De belangrijkste ervan is Ise Jingū 伊勢神宮. Dit complex ligt in Ise, in de prefectuur Mie. Andere bekende jingū zijn Heian Jingū 平安神宮 in Kioto en Meiji Jingū in Tokio. Ise Jingū is het belangrijkste heiligdom binnen het shintoïsme. Dit is waar de zonnegodin Amaterasu (Amaterasu-ōmikami 天照大神) zich naar verluid manifesteert. Zij wordt volgens de kronieken beschreven als de goddelijke voorouder van de Japanse keizerlijke familie. De Shinto-geestelijken die de riten verzorgen in de jingū behoren tot de Japanse keizerlijke familie.

Shintoïsme en het Japanse keizerrijk

Ise Jingū zou volgens de overlevering een spiegel van Amaterasu herbergen. Zij zou drie regalia (“heilige edele schatten”) hebben meegegeven aan haar achterkleinzoon Jinmu 神武. Deze zijn de spiegel, een zwaard en een (kroon)juweel. Jinmu zou deze hebben gebruikt om zijn legitimiteit op te eisen als rechtmatige heerser van het Japanse eiland, nadat hij uit de hemel was neergedaald. In de kronieken wordt hij beschreven als de stichter van het Japanse keizershuis.

**blogger’s note** Ik zal niet ingaan op de Japanse scheppingsmythen en de legende rondom Jinmu. Het is veel te lang en te uitgebreid om de blog hieraan te wijden. Daarnaast is het shintoïsme besmet met allerlei controverses, omdat het door hele foute Japanse politici en politieke bewegingen wordt gebruikt als een inspiratiebron voor nationalistische en racistische propaganda. Ik hoop op termijn voldoende tijd en ruimte te vinden om een degelijk en neutraal inzicht te bieden over het shintoïsme en de scheppingsmythen. Voorlopig laat ik het hier even bij. Mocht je toch interesse hebben: Boeddha’s en kami van Dr. Hendrik van der Veere (docent aan Universiteit Leiden) is een helder geschreven introductie tot de Japanse religieuze tradities.

Volgende keer: je eerste bezoek aan een Shinto-heiligdom?

In deel twee zal ik schrijven over de etiquette bij een bezoek aan een shinto-heiligdom. Tot dan!

uitwissling in japan 2 omslag

Op Uitwisseling in Japan: Chillen Op De Crèche en Basisschool

Op Uitwisseling in Japan: Chillen Op De Crèche en Basisschooluitwisseling in japan 2 - 2

Iedere Anime, Manga of J-drama fan weet wel iets af van de Japanse こうこう (high school). Maar wat gaat er vooraf aan de tijd van schattige sailor uniforms en ignorant senpais?  Mijn naam is Jalisha en ik geef jullie via Kotatsu TV graag een kijkje in mijn ervaringen als scholier, student en stagiaire in Japan.  

School Systeem

Waar wij zo’n acht jaar over de basisschool doen, gaan Japanse scholieren eerst zes jaar naar een 小学校 shōgakkō (letterlijk “small school”), vervolgend door drie jaar 中学校 chūgakkō (“middle school”), en dan eindelijk een 高校 kōkō (je raadt het al; high school).

Er is vaak een hoge prestatiedruk en sterke competitiestrijd om bij de beste universiteit terecht te komen voor een zo goed mogelijk CV. Daarvoor moeten niet alleen je cijfers goed zijn, maar is het ook belangrijk dat je bij een prestigieuze high- en zelfs middle school vandaan komt. Met het oog hierop worden zelfs kindergartens in Japan steeds populairder om kids zo vroeg mogelijk te laten beginnen met het klaarstomen voor hun toekomst. (Er zijn veel J-drama over dit onderwerp zoals deze heftige, en een grappige versie hier). Daarbij is er nog keuze tussen public en private schools, en zijn er nog veel boys only/girls only scholen waardoor het kan dat je zelfs op de universiteit nog gescheiden zit.

幼稚園 yōchien / 保育所 Hoikusho
uitwisseling in japan 2 - 1

Kinderdagverblijven in Japan zijn erg divers. Waar sommigen redelijk recreatief zijn en de kinderen spelenderwijs trainen, halen anderen het internationale nieuws door hun rigoureuze, intensieve programma’s waarbij kinderen op bijna militaire wijze commando’s opvolgen, zonder kleding buiten rennen en vooral veel (nationalistische) kennis tot zich moeten nemen.

Werken in een kinderdagverblijf was lang een populaire bijbaan voor huisvrouwen, waaronder meerdere van mijn gastmoeders. Zo kreeg ik ook een kijkje bij een klein verblijf in plattelands Kitakyushu. Hier ging het er niet anders aan toe dan op een willekeurige dag in mijn eigen Amsterdamse crèche; liedjes, dansjes, knutselen, spelletjes, en als bonus: lachen om de grote, bruine buitenlander’s falende poging met de Kendama!

小学校   Shōgakkō

uitwisseling in japan 2 - 3Een populaire optie voor buitenlanders die graag in Japan willen werken maar nog niet vloeiend Japans spreken; Engelse les geven op een basisschool. Japanners staan vaak nog bekend om hun slechte Engels, en het  schoolsysteem wordt vaak als oorzaak aangewezen. In mijn omgeving zag ik hoe Engels docenten, waarvan een van mijn gastvaders, moeite hadden om een casual gesprek in het Engels met mij te voeren, maar door hun hoge TOEFL score en paar maanden Amerika of Australië, wel op high school niveau les gaven. Om te zorgen voor verandering worden er nu veel English-native buitenlanders ingehuurd als docent in kindergartens en shōgakkō, die alleen maar Engels mogen spreken, in de hoop dat tegen de tijd dat de kids naar high school gaan ze het ineens allemaal begrijpen…

Naast het zingen en dansen met grappige buitenlandse docenten waar ze geen moer van verstaan, is de main objective voor de shōgakusei (小学生)  het leren van teambuilding en collectivisme. Teambuildings opdrachten komen sterk naar voren bij bijvoorbeeld de 運動会 [sport dag], waar ik later meer over vertel. Het collectivistische aspect vind je terug in de dagelijkse dingen als uniformen dragen en de hele school die dezelfde lunch krijgt voorgeschoteld; (Krijg dat in Amsterdam maar eens voor elkaar! Denk: glutenvrij, halal, koosjer, vegetarisch, veganistisch, pescotarisch, lactosevrij, suikervrij, etc). Hoe goed gebalanceerd het lunch menu is wordt vaak gebruikt als reclame punt bij de openschool dagen. En buiten spelen? Dat mag pas als elke hap op is!
Volgende keer vertel ik je over mijn allereerste school ervaring in Japan; een 中学校 in Kawasaki! 

♥ジャリーサ ♥

op-uitwisseling-in-japan-intro-cover

Op Uitwisseling in Japan: Intro

Op Uitwisseling in Japan: Introop-uitwisseling-in-japan-intro-1

やっほー! Mijn naam is Jalisha en ik wil via het すばらしい Kotatsu TV platform graag mijn ervaringen (lees: blunders) als toerist, scholier, student en stagiaire in Japan met jullie delen.

Op de middelbare school introduceerde een klasgenootje mij aan JPOP en J-drama’s. Een half jaar later zat ik ineens in een vliegtuig op weg naar de andere kant van de wereld naar een gastgezin wat ik alleen van een foto kende… #help

Inmiddels sta ik bij familie en vrienden bekend als “de Japanganger” en op verjaardagen en visites wordt steevast gevraagd “Huh, ben jij niet in Japan?”.
En eerlijk is eerlijk.. het antwoord luidt vaak “bijna weer!” (^_^u)

Watskebeurt?

Wat heb ik in Japan gedaan en ga ik de komende blogs meer over vertellen?

  • 2008 – Scholier in Kawasaki, in een gastgezin
  • 2009 – Toerist in Tokyo
  • 2010 – High school in Kitakyushu, twee gastgezinnen
  • 2011 – “Koushien” baseball in Osaka, gastgezin
  • 2011 – “Bunkasai” school festival, gastgezin
  • 2014 – University in Fukuoka, + reizen (Okinawa!), gastgezin
  • 2015 – Stage lopen in Odawara
  • 2017 – TBC…   *hype*

“Hoe kom je aan het geld om zo vaak naar Japan te gaan?”
Je bent altijd blut. Je bent practically hikikomori. Oh – en in geval van nood verkoop je gewoon de meubels bij je moeder thuis (True story, die zat zes weken op tuinstoelen terwijl ik met de opbrengst van de bank in Japan childe *schaam schaam*).

Via deze blogs wil ik jullie vooral vertellen over het –mijn- alledaagse Japanse leven (school, werk, familie) en dingen die mij hebben geïnspireerd of verbaasd.
Hoeveel heb je aan jouw tekstboek-Japans? Hoe belangrijk zijn de etiquette waar je altijd over hoort? Is het op school zoals in de anime? Does senpai really never notice you?

Als je benieuwd bent naar iets in het bijzonder, hoor ik dat graag! よろしくお願いしましゅー

Japan in Nederlandop-uitwisseling-in-japan-intro-2

Als in on rare occasion *kuch* dan toch in Nederland ben zijn er genoeg plekjes om je een beetje terug in Japan te voelen. Die deel ik graag met jullie!

  1. Hakata Senpachi
    Een echte Hakata-style izakaya (Japanse pub) in Amsterdam compleet met Mentaiko, Chicken Nanban, Takoyaki en Ramen. De staff roept je tegemoet – いらっしゃ~い!- en met Japanse muziek op de achtergrond ben je heel even echt in Zuid-Japan.
  2. Koreaans-Japanse supermarkt SHILLA en Japanse winkel DANK
    Japans boodschappen doen gewoon in Amsterdam; en daarna een hapje eten in de lunchroom (Shilla) of een bento meenemen (Dank). Omdat het kan.
  1. Go Centrum Amstelveen
    Go, je weet wel, Japans schaken (*kortdoordebocht*). In dit centrum wordt door de Japanse locals ook vaak evenementen georganiseerd! Een Japanse rommelmarkt? Of een new year’s party? Go go gooo!

Dit zijn slechts drie voorbeelden; er valt nog zoveel te ontdekken. Eet verse sushi bij Kaiko, Proef authentieke Ramen bij Raku, Waan je in Kansai met de okonomiyaki van Ishii, en wist je dat er al een onigiri tent in Amsterdam bestaat??

 

Wat zijn jullie favoriete Japanse hotspots? Laat het weten in de comments!

♥ジャリーサ ♥

Op reis naar Japan _omslag

Op reis naar Japan.

Op reis naar Japan, mijn goede voornemen van 2017.op reis naar japan 1

“Op welke dagen valt Kerstmis eigenlijk volgend jaar?”. We zijn bij de schoonfamilie en we balen gezamenlijk van het feit dat veel van de feestdagen dit jaar in het weekend vallen. Ik open de kalender op m’n mobiel. “De 25e valt op een maandag! De eerste van januari trouwens ook. Dat wordt een lekkere korte week volgend jaar.” “…Volgend jaar”. Terwijl ik het zeg besef ik me dat ik volgend jaar kerst waarschijnlijk niet eens in Nederland ben. Mijn goede voornemen voor 2017 is namelijk om de volgende kerst in Japan te vieren.

Bloggen op Kotatsu

Het is inmiddels een bekend geluid bij mijn vrienden en familie. “Ik ga naar Japan!”, al jaren schreeuw ik het. Maar ik was altijd te jong, te blut, of te bang. Toch, ooit zou het er van komen, dat was zeker. Na vorig jaar rond te hebben gezworven in het dunbevolkte poolcirkelgebied van Zweden, en het jaar daarvoor de Schotse Hooglanden onveilig te hebben gemaakt, ben ik er nu dan echt klaar voor. Dit jaar wordt het dus eindelijk waarheid. In de herfst van 2017 vertrek ik naar Japan.

Met de beslissing dat ik nu dan eindelijk richting het land van de rijzende zon ging, kwam de vraag of ik iedereen op de hoogte zou houden. Ik heb lang nagedacht over het feit of ik nu wél of niet zou gaan bloggen of vloggen over deze ervaring. Ik ben immers van plan om ruim 6 maanden in Japan te blijven: meer dan genoeg boeiende stof om over te schrijven. Er ontstond een lijst met voors en tegens; mogelijkheden en moeilijkheden. Gelukkig sta ik verder niet bekend als twijfelaar.

Maar goed, hoe kwam ik uiteindelijk hier terecht?

Het was een typische Nederlandse winterdag. Grijs en regenachtig. Ik zocht tijdens m’n pauze het internet af naar een passende mok, sok of onderbroek. Het vinden van toepasselijke kerstcadeautjes beloofde dit jaar een uitdaging te worden. Opeens klonk een bekend Facebook-geluid. ‘Pling‘, u heeft één nieuw berichtenverzoek.op reis naar japan 2

Nari vraagt of ik voor Kotatsu zou willen bloggen.

  • Wie is Nari?
  • Wat is Kotatsu?
  • Hoe ken je mij?
  • Bloggen?
  • Waarom ik?

Het duurt gelukkig niet lang voordat de mist opklaart, ik m’n telefoon pak en een afbeelding terug vind van een bericht wat ik enige tijd geleden had opgeslagen. KotatsuTV, bloggen, Japan. Ohja! Alle twijfels verdwijnen , dit komt perfect uit!

Maar, wie is Amy?

Waarom wil ik eigenlijk zo graag naar Japan? Hoe regel je een reis van 6 maanden of langer naar een land waar alles onbekend terrein is? Wat zijn de voorbereidingen die je moet treffen en waar moet je goed op letten? Welke pot met goud heb ik gevonden dat ik me dit kan veroorloven? Hoe zorg ik er voor dat ik binnen nu en mijn vertrek genoeg weet van de Japanse taal? Waar is mijn fascinatie voor Japan überhaupt ontstaan, en hoe houdt deze cultuur mij dagelijks bezig? Dit zijn allemaal dingen waar ik jullie vanaf vandaag van op de hoogte zal houden.

Dus, aangenaam. Hajimemashite. はじめまして。
Ik ben Amy, een 23-jarige avonturier, en ik ga naar Japan.


Omslagfoto © Thirsa Nijwening