Category Archives for Cultuur

gunpla post-cover

Een introductie over Gunpla en de verschillende soorten grades

Een introductie over Gunpla en de verschillende soorten grades

Een van mijn velen hobbies is het bouwen van Gunpla! Omdat ik veel mensen tegen ben gekomen die het wel willen proberen, maar weinig ervan af weten, leek het mij een goed idee om daar een introductie van te maken.

De eerste Gundam anime verscheen in 1979. Gundam is een franchise serie met mecha robots in een science fiction setting. De serie was zo succesvol, dat Bandai bouwpakketten van de mobile suits besloten te maken. Dit kunnen mecha robots of voertuigen uit de series zijn.

Onder de bouwkits vallen verschillende soorten “grades”. Dit om de moeilijkheidsgraad aan te geven en de schaal. Dit zijn ze niet allemaal, maar wel het meest gebruikelijke:

High Grade (HG) – Schaal 1/44gunpla-2

Zeer beginnersvriendelijk, omdat het bouwpakket uit veel minder onderdelen bestaat. Deze HG kun je meestal binnen een uur afkrijgen. De model is makkelijk in pose te brengen, doordat het meer flexibiliteit heeft.

Master Grade (MG) – Schaal 1/100

Veel kleine onderdelen en dus al een stuk moeilijker. Het kan 3 tot 10 uur duren om deze Gundam helemaal af te maken. Het is niet altijd even gemakkelijk de Gundam in een goede pose te zetten zonder een display stand. Heeft vaak geen paint nodig, omdat er al veel details inzit. Met een set goede markers kom je al erg ver qua detailling.

gunpla-1Perfect Grade (PG) – Schaal 1/60

Wil je een beetje uitdaging? Dan raad ik de moeilijkste Grade van allemaal! Met een PG ben je langer dan 10uur zoet. De kit bestaat uit allemaal hele kleine stukjes (en veel!), dus dat is ook niet zo gek. Eigenlijk heeft deze kit al helemaal geen paint meer nodig, omdat alles in zijn geheel er al gedetailleerd uitziet.

en Real Grade (RG) – Schaal 1/144gunpla-3

Ook deze Gundam heeft geen paint nodig en heeft veel kleine stukjes. Deze kit heeft ongeveer 3-5 uurtjes nodig. De kit bevat veel stickers oftewel decals.

Persoonlijk doe ik aan Gunpla, omdat ik sowieso al fan ben van de Gundam series en omdat ik het creatieve proces leuk vindt. Ik houd van de complexiteit. Mijn allereerste Gundam was de Mobile Suit Gundam uit de serie Mobile Suit Gundam 00! Het is erg nostalgisch voor mij en ook de allereerste gundam serie die ik heb gezien. Al moet ik wel toegeven dat ik niet alleen dingen maak die ik ook ken. Sommige kits zien er gewoon heel cool uit en als je er plezier aan beleefd moet je het vooral doen! Misschien wordt je juist door je kit getriggered om een gundam serie te beginnen die je voorheen niet kent?
Aan welke Gundam zou jij als eerst mee aan de slag willen gaan?
Laat het ons weten in de comments!

Shinto schrijn deel 2-Coverfoto

‘Kami-sama, notice me’: het bezoek aan een Shinto-heiligdom (deel 2)

‘Kami-sama, notice me’: het bezoek aan een Shinto-heiligdom (deel 2)

Dit is het vervolg op de eerste blog over het bezoek aan een Shinto-heiligdom. De eerste blog was een zeer korte introductie. Nu bespreek ik de etiquette (sanpai hōhō 参拝方法) dat hoort bij het bezoeken van een heiligdom. Ik houd het beknopt.

Sanpai hōhō 参拝方法

Als het je eerste bezoek is aan een Shinto-heiligdom, is het handig om alvast een aantal regeltjes te onthouden. Men verwacht natuurlijk niet dat je alles keurig naleeft, maar Japanners waarderen het als buitenlandse bezoekers enige kennis hebben van de Japanse tradities en gebruiken.

Het betreden van het heiligdom

Zodra je het heiligdom betreedt, is het eerste wat je ziet een torii 鳥居. Dit is een soort portaal. Hier eindigt de gewone wereld, waarna je de wereld van de kami 神 zult betreden. Doe dit met gepaste eerbied en begroet de godheid die zich hier huishoudt met een buiging. De kami verleent jou dan toestemming om zijn (of haar) heiligdom te betreden.

Temizu 手水Temizuya

Voordat je de binnenplaats betreedt, moet je je eerst “reinigen”. De gewone mensenwereld is onrein. Het betreden van het heiligdom in een onreine staat is uit den boze. Bij een chōzuya of temizuya 手水舎, een heiligwaterbron, kun je je ritueel reinigen. Dit gaat als volgt:

  • Vang met het steelbekertje het water op dat uit de leiding sijpelt (schep dus niet het water uit de opvangbak).
  • Was je linkerhand. Pak vervolgens over met je linkerhand.
  • Was je rechterhand. Pak vervolgens over met je rechterhand.
  • Doe wat water in je linkerhandpalm. Spoel hiermee je mond (de mond en alles ermee te maken heeft is onrein).
  • Houd het steelbekertje omhoog zodat het resterende water over de steel valt. Nu maak je de steel “schoon”.
  • Leg het steelbekertje terug.

De binnenplaatsVolgorde van reinigingsritueel

Bij het betreden van de binnenplaats is er weer een torii. Ook hier geldt: groeten. Je ziet nu de haiden 拝殿, de gebedshal. Direct hierachter bevindt zich de honden 本殿, de hoofdhal. De hoofdhal staat vaak in verbinding met de gebedshal, maar dit hoeft niet altijd het geval te zijn. Grote heiligdommen zoals bijvoorbeeld Izumo Taisha of Ise Jingū hebben een kleinere heiligdom binnen het heiligdom. Deze wordt omgeven door kleinere schrijnen en schuttingen, waardoor alleen het dak zichtbaar is. Naar verluid mogen gewone mensen de hoofdhal niet zien, omdat deze te heilig is. Wel kunnen bezoekers hun wens doen aan de godheid via een opening in de schutting. Dit venster kijkt uit op de hoofdhal. Een sluier moet ervoor zorgen dat mensen niet de hoofdhal in kijken. Alleen onder toezicht van de Shinto-priester mogen mensen de hoofdhal bezichtigen. Dit gebeurt op afspraak, en met de benodigde rituelen. Het binnenste heiligdom van Ise Jingū (naikū 内宮) mag alleen door de keizer en zijn familieleden worden betreden.

Het maken van een wens

Het doen van een wens aan de godheid gebeurt als volgt:

  • Gooi wat kleingeld (5 of 10 yen is genoeg) in de saisenbako 賽銭箱, een soort aalmoezenbak.
  • Breng twee keer een groet (buigen).
  • Klap vervolgens twee keer met je handen en houd deze bij elkaar (gasshō 合掌). Maak in stilte je wens. (Bij Izumo Taisha klap je vier keer. De godheid hier gaat over de liefde en het huwelijk. Twee keer klap je voor jezelf, en twee keer voor je (gewenste) partner, gevolgd door je wens).
  • Nadat je je wens hebt gemaakt buig je nog een keer.

‘Kami-sama, notice me’: het bezoek aan een Shinto-heiligdom (deel 1)

‘Kami-sama, notice me’: het bezoek aan een Shinto-heiligdom (deel 1)

Het shintoïsme (shintō 神道) is een inheemse religieuze stroming in Japan dat veel ouder is dan het boeddhisme of het confucianisme. Deze laatste twee zijn veel later uit India en China, via het Koreaanse schiereiland, naar Japan gekomen. Het wordt gezegd dat de stroming even oud is als het land zelf, maar dit is niet precies te achterhalen. Het shintoïsme draait om het geloof in natuurgoden. Het kent daarom meerdere goden. Het heeft veel weg van een georganiseerde religie, maar het is het niet: er is geen echte leer. Noch zijn er religieuze gemeenschappen of sekten. Er is ook bijna geen hiërarchie onder de goden (kami 神), en met uitzondering van een enkeling worden zij gelijkwaardig vereerd. Verering vindt plaats in een Shinto-schrijn (jinja 神社).

Jinja, taisha, jingū: what’s in a name?

Er zijn verschillende termen voor Shinto-heiligdommen. Er zijn drie algemene termen: jinja, taisha 大社 en jingū 神宮.


Jinja
is de algemene term voor een Shinto-heiligdom. Het woord wordt gebruikt als achtervoegsel achter de naam van de godheid die er wordt vereerd. Bijvoorbeeld Aso Jinja 阿蘇神社 in de prefectuur Kumamoto. Hier wordt de godheid Aso-no-Ōkami 阿蘇大神, die zich in de vulkaan Aso 阿蘇山 manifesteert, vereerd.

 

Taisha 大社 betekent letterlijk ‘grote schrijn’, en het is een relatief nieuwe term. Het is vaak groter qua oppervlakte, maar het is niet veel belangrijker. Vaak wordt het woord geplaatst achter de plaats waar de schrijn zich bevindt, bijvoorbeeld Izumo Taisha 出雲大社 in Izumo in de prefectuur Shimane, of Fushimi-Inari Taisha 伏見稲荷大社 in Inari, in de wijk Fushimi van de stad Kioto.

 

 

Jingū 神宮 zijn verbonden met het keizerlijk huis. De belangrijkste ervan is Ise Jingū 伊勢神宮. Dit complex ligt in Ise, in de prefectuur Mie. Andere bekende jingū zijn Heian Jingū 平安神宮 in Kioto en Meiji Jingū in Tokio. Ise Jingū is het belangrijkste heiligdom binnen het shintoïsme. Dit is waar de zonnegodin Amaterasu (Amaterasu-ōmikami 天照大神) zich naar verluid manifesteert. Zij wordt volgens de kronieken beschreven als de goddelijke voorouder van de Japanse keizerlijke familie. De Shinto-geestelijken die de riten verzorgen in de jingū behoren tot de Japanse keizerlijke familie.

Shintoïsme en het Japanse keizerrijk

Ise Jingū zou volgens de overlevering een spiegel van Amaterasu herbergen. Zij zou drie regalia (“heilige edele schatten”) hebben meegegeven aan haar achterkleinzoon Jinmu 神武. Deze zijn de spiegel, een zwaard en een (kroon)juweel. Jinmu zou deze hebben gebruikt om zijn legitimiteit op te eisen als rechtmatige heerser van het Japanse eiland, nadat hij uit de hemel was neergedaald. In de kronieken wordt hij beschreven als de stichter van het Japanse keizershuis.

**blogger’s note** Ik zal niet ingaan op de Japanse scheppingsmythen en de legende rondom Jinmu. Het is veel te lang en te uitgebreid om de blog hieraan te wijden. Daarnaast is het shintoïsme besmet met allerlei controverses, omdat het door hele foute Japanse politici en politieke bewegingen wordt gebruikt als een inspiratiebron voor nationalistische en racistische propaganda. Ik hoop op termijn voldoende tijd en ruimte te vinden om een degelijk en neutraal inzicht te bieden over het shintoïsme en de scheppingsmythen. Voorlopig laat ik het hier even bij. Mocht je toch interesse hebben: Boeddha’s en kami van Dr. Hendrik van der Veere (docent aan Universiteit Leiden) is een helder geschreven introductie tot de Japanse religieuze tradities.

Volgende keer: je eerste bezoek aan een Shinto-heiligdom?

In deel twee zal ik schrijven over de etiquette bij een bezoek aan een shinto-heiligdom. Tot dan!

Wat maakt een spel een Japanse Role Playing Game? (JRPG)

De gamers onder ons weten vast wel wat een Role Playing Game (RPG) is. Maar wat maakt een RPG dan een Japanse RPG of een Western RPG? (JPRG & WRPG).
Behalve het feit dat deze games uit Japan komen.
Net zoals met voedsel wat vernoemd is naar een land, hoeft deze niet per se daadwerkelijk uit dat land te komen.

De reden waarom ze het JRPG hebben genoemd is omdat de genre wordt gepopulariseerd in Japan. Anders zou elk RPG die gemaakt is buiten Japan een WRPG zijn en dat is niet zo. Gelukkig ben ik er nu om verduidelijking te geven! JRPG’s hebben een paar kenmerken die een RPG een JRPG maken:

De Protagonist 
De game draait niet om de hoofdpersonage. Deze heeft vanaf het begin al een naam gekregen en een verleden of een set karakteristieken. Meestal is het verhaal lineair en kan er dus niet zoveel meer veranderen gedurende speeltijd. De focus ligt zich meer op cijfertjes dan in character development, story en plot.


Turn-based

De naam zegt het al. Spelers nemen hun acties om de beurt. Bij bepaalde games draait het om snelheid, maar bij een turn-based game bepaald de speler zijn eigen tempo en het spel niet afhankelijk van de reactiesnelheid van de speler. Je kunt het zien als schaken bijvoorbeeld.
Onder turn-based bestaat ook weer veel verschillende varianten. Genres bestaan, zodat wij makkelijk onderscheid te kunnen maken tussen de verschillende soorten games. Ze bestaan zodat we makkelijk een game kunnen omschrijven met de bijbehorende gameplay zonder al teveel uit hoeven te leggen.

Enkele voorbeelden van JRPG’s (die ik zelf erg leuk vind), zijn:
Final Fantasy, Ni No Kuni, Kingdom Hearts & South Park

Last but not least: Er is dus groot verschil tussen WRPG’s en JRPG’s! 
Wil jij meer weten over verschillende genres in gaming? Laat het ons weten in de comments!

Japanse-thee-geschiedenis-cover

Thee voor beginners – Japanse thee geschiedenis

Thee voor beginners – Japanse thee geschiedenis

Welkom terug bij Thee voor beginners! Vandaag bespreken we de Japanse thee geschiedenis. In het vorige blog hebben we gekeken naar de laatste ontwikkelingen van de Chinese thee geschiedenis. China is belangrijk voor de ontwikkeling van thee door heel de wereld. Dit zie je ook goed terug in de Japanse thee geschiedenis. Over de Japanse thee geschiedenis valt eigenlijk niet heel veel te vertellen. De belangrijkste ontwikkeling die je in Japan zag, is de ontwikkeling van de thee ceremonie en de uitvinding van Sencha.

Boiled teaJapanse-thee-geschiedenis-1-(bij-de-thee-zaden, groot)

De drie belangrijkste ontwikkelingen die je in China zag, zijn overgenomen in Japan. Als eerste was er in Japan de ‘boiled tea’, gemaakt van de thee tegels. Er zijn notities uit 729, waar Keizer Shomu thee serveert aan honderd monniken in zijn paleis in Nara. Thee wordt op dit moment geïmporteerd vanuit China. In 805 nam de monnik Saicho thee zaden mee uit China en plantte deze in Yeisan. in 806 legt Kukai de eerste theetuin aan. In 1186 bracht Zen priester Eisai thee zaden mee uit China en deze werden geplant op drie locaties in Japan, waaronder in Uji. De eerste theeplantages ontstonden hier. Hier worden nog steeds een aantal van de beste theeën uit Japan geproduceerd.

Whipped tea

In 1191 bereikte de ‘Whipped tea’ uit de Song Dynasty Japan. Met de thee uit de Song Dynasty komen ook de theeceremonie en de thee-idealen in Japan terecht. Gedurende de 15e eeuw wordt de theeceremonie verder ontwikkeld, dankzij Shogun Ashikaga-Yoshimasa. Hij zorgt er voor dat de theeceremonie een op zichzelf staand optreden wordt. Het wordt een vorm van kunst. Sen Rikyu (1522-1591) perfectioneert de theeceremonie. Vanaf dit moment is Theïsme compleet ingeburgerd in Japan. Over de theeceremonie zal ik meer vertellen in een ander blog.

Steeped tea

In de 17e eeuw komt ook de ‘steeped tea’ naar Japan. De ‘steeped tea’ vervangt de poeder thee (Matcha) in het dagelijkse thee gebruik, maar de Matcha blijft belangrijk voor de theeceremonie. Matcha wordt tot op vandaag de dag gezien als ‘de thee der theeën’. De losse thee ontwikkeld zich verder toen in 1740 Soen Nagatani de Sencha ontwikkelde.

De Japanse theecultuur kan niet los gezien worden van China. Elke vorm van thee en theecultuur die Japan kent, komt van oorsprong uit China. De ontwikkelingen die China doormaakte zijn naar Japan gebracht door monniken die in China het Zen boeddhisme bestudeerde. Japan kent echter wel een eigen ontwikkeling die de theeceremonie tot een heel ander niveau brengt dan in China. In het Westen kennen wij de eerste twee ‘thee scholen’ niet. Pas in 1610 kwam de eerste thee in Europa. De Nederlanders brachten met de VOC als een van de eerste thee naar Europa. Wij leerden thee pas kennen toen thee in China en Japan al als ‘steeped tea’ gedronken werd.

In de volgende blogs zal gekeken worden naar de verschillende soorten thee, het theeservies, de theeceremonie en nog vele andere onderwerpen! Blijf dus de website in de gaten houden!

Kimono-Ik-geef-Memoirs-of-a-geisha-de-schuld-cover

Kimono: Ik geef Memoirs of a geisha de schuld

Kimono: Ik geef ‘Memoirs of a Geisha’ de schuldKimono-Ik-geef-Memoirs-of-a-geisha-de-schuld2

We hebben allemaal wel eens gehoord van Pokémon, instant-ramen, geisha of bonsai. Ook sushi-restaurants zijn inmiddels niet meer weg te denken uit ons dagelijks leven. Of spreek ik nu te veel uit eigen ervaring? In elk geval, in ons dagelijkse leven zijn er overal Japanse cultuursnippers om ons heen. Ook in mijn kinderjaren (zei de 23-jarige oma) waren Aziatische en Japanse cultuurelementen al gangbaar in Nederland, maar mijn echte fascinatie voor Japan begon iets later.

‘Memoirs of a Geisha’

Toen ik een jaar of 13 was zag ik voor het eerst de film ‘Memoirs of a Geisha’ op de televisie. Ik was op slag verliefd. Het was mooi, het was weelderig en het was oneindig fascinerend. Dit romantische portret van het Japan van 1920 tot 1940 betoverde me. Misschien was het verhaal een sprookje was wat ik op die leeftijd nog nét niet helemaal kon begrijpen, maar de interesse naar de Japanse cultuur was niet meer bij me weg te krijgen.

Mijn moeder merkte mijn interesse voor Japan op en voorzag me van het boek Shogun. Ik deed een dappere poging om het te lezen, maar helaas bleek het lezen Kimono-Ik-geef-Memoirs-of-a-geisha-de-schuld1van Shogun voor een puber toch nog wat hoog gegrepen. Om je een idee te geven, Shogun bevat ongeveer net zo veel woorden als de volledige The Lord of the Rings boekenserie. Iets anders dan maar. Anime en manga deden hun intrede en ik begon met het luisteren van Japanse muziek. Ook zocht ik naar talloze andere moderne en traditionele Japanse cultuuruitingen. Op mijn computer zocht ik alles op: lolita-mode, kimono, mythes, gebruiken, geloven, cosplay; alles kwam aan bod. Ondanks de relatief accepterende pubers in mijn klas werd dit toch een beetje gek gevonden. Ik zocht mijn uitweg in fora als Aniway, Gaiaonline en uiteindelijk ImmortalGeisha.

Doei spaargeld

Kort daarna begon ik met het sparen van kimono’s. (Nee, van Dale, dit is geen “ochtendgewaad met wijde mouwen“.) Voor het kerstgala op de middelbare school kocht ik een furisode: een formele kimono voor ongetrouwde jongedames met langere mouwen. Ongeveer zevenhonderd euro lichter stond ik zo trots als een pauw in een echte Japanse outfit op het kerstgala te shinen. Dat het totaal ongeschikt en een beetje getikt was realiseerde ik me pas op het gala zelf. Ik besefte me dat ik hierin totaal niet kon dansen, en eigenlijk vrijwel niks kon doen wat je doorgaans op een schoolgala doet. Het was allemaal prima, ik voelde me prachtig. Stiekem had ik misschien zelfs de hele avond voor een spiegel gestaan. Misschien.

Hobby

Inmiddels zijn we bijna tien jaar verder en is het stukje kimono wel de grootste Japans getinte hobby geworden. Het is voor mij een stukje kunst, cultuur en geschiedenis om te dragen. Letterlijk en figuurlijk. Daarnaast is het natuurlijk ook gewoon een ontzettend leuke manier van bezig zijn met mode, Japan en creatieve zelfexpressie. Laten we eerlijk zijn, wie vind het nou niet leuk om zichzelf te verkleden?

Toch heb ik vaak overwogen om te stoppen met het sparen en dragen van kimono’s. Het is een behoorlijke investering en nou Kimono-Ik-geef-Memoirs-of-a-geisha-de-schuld3niet echt de meest logische hobby voor in Nederland. In de pubertijd ben je al vrij onzeker en de schuine blikken en nare opmerkingen van anderen kennen soms geen genade. Ondanks dat mensen het vaak vreemd vinden en er niet altijd een gepast situatie is om kimono te dragen, ben ik er nog steeds mee bezig. Ik kan het niet laten, het hoort gewoon bij me, heeft misschien zelfs een beetje bijgedragen aan wie ik ben. Het heeft er onder andere voor gezorgd dat ik altijd interesse bleef houden in Japan en volgend jaar die kant op ga. Wees dus voorbereid: je zult het onderwerp ‘kimono’ nog vaak terug lezen in mijn blogs.

Benieuwd geworden? In mijn volgende blog vertel ik je wat in mijn mening de belangrijkste kimono feiten zijn, wat kitsuke is, en wat er verder allemaal bij komt kijken.

Cover © Ben Winkeler
Portrait © Jody van Wijk
Fullbody back © Paul Perdijk
Onsen-japanse-spa-cover

Onsen, de Japanse Spa

Onsen, de Japanse SpaOnsen-japanse-spa-afbeelding-1

In anime lijkt iedereen altijd uit te kijken naar de onsen; om bij te praten met de meiden of juist om de meiden te bespieden. De strijd om wie de grootste borsten heeft barst los terwijl de mannen tussen de kiertjes van de bamboe muren heen proberen te kijken. Dit is juist niet wat een onsen daadwerkelijk is in Japan

Oorsprong

In het verleden functioneerden onsen als openbare badhuizen. Mensen kwamen hier om zich te wassen en uitrusten van het zware werk op land en zee. Het water in de baden van de onsen komen van de geisers in de bergen en zijn hierdoor verwarmt. Men geloofd dat de mineralen van de onsen kunnen genezen en goed zijn voor de gezondheid.

Niet een spa

Tegenwoordig is een onsen een plek der ontspanning. Enigszins te vergelijken met de Nederlandse spa, maar qua cultuur zeer te onderscheiden. In de onsen zijn er bijna altijd gescheiden baden voor mannen en vrouwen. Er is veel respect voor elkaar en het unaniem doel om te ontspannen. Men gelooft dat wanneer iedereen naakt is, iedereen gelijk aan elkaar is. Er is dan geen verschil in rang of afkomst. De drie keren dat ik (als lelieblank, buitenlands meisje met blauwe ogen en blond haar) in een onsen heb gezeten, hebben mensen me nog nooit aangestaard. Op straat zijn er genoeg mensen die je na kijken (vooral buiten de grote steden) maar in de onsen lijkt dit alles weg te vallen. Ontspanning is het doel.

CultuurOnsen-japanse-spa-afbeelding-2

Wat belangrijk is om te weten voor je fanatiek in je vakantie naar een onsen gaat is dat er een etiquette is:

  • Voor je een bad betreed moet je jezelf altijd eerst volledig wassen. Er is vaak voor je bij de baden komt een speciale douche plaats waar je op een krukje tegenover een spiegel jezelf kan wassen. Hierbij moet je ook een handdoekje meenemen die als washand kan dienen en waar je even jezelf kan bedekken wanneer je rond loopt.
  • In anime zie je vaak prachtige lange, gekleurde lokken haar in het water hangen, die de edele delen bedekken. Dit mag echter niet! Je haar en de handdoekje die je mee genomen hebt mogen het water niet aanraken. Ook al heb je je haar gewassen, het wordt nog steeds als onrein gezien. Vandaar dat je vaak mensen met een opgevouwen handdoek op hun hoofd ziet.
  • Ook zijn tattoos in meeste onsens verboden vanwege de culturele verbinding met maffia bendes. En als laatste; lawaai en luid praten is ook niet gewaardeerd. Als je met iemand bent is het de bedoeling dat je zachtjes praat om zo niet de andere gasten lastig te vallen.

Als je na al dit nog steeds naar een onsen wilt kan ik alleen maar zeggen; DOEN!!! Het is super ontspannend en volgens velen erg gezond.

Until next time,
ChocolateLemon~

thee-voor-beginners-chinese-geschiedenis-2-cover

Thee voor Beginners – Chinese Thee Geschiedenis 2

Thee voor Beginners – Chinese Thee Geschiedenis 2

Welkom terug bij thee voor beginners, Chinese Thee Geschiedenis deel 2!

Vandaag gaan we het laatste stukje Chinese Thee Geschiedenis behandelen. De vorige keer waren we gestopt bij Lu Yu en de invloed die hij gehad heeft op de ontwikkeling van de Chinese Thee! Je kunt het hier terug lezen mocht je het niet meer weten. Na Lu Yu en de Tang dynastie (618-906) komen we aan in de Song Dynastie (960-1279).

Song DynastieThee-voor-beginners-chinese-geschiedenis-2-3

In de Song Dynastie (960-1279) vind er een nieuwe ontwikkeling plaats. Er worden thee kampioenschappen gehouden onder het volk, de Chinese theeceremonie (Gong Fu Cha) ontstaat en de aandacht voor thee groeit. In deze periode verfijnt het theezetten steeds meer. Het wordt een kunst om thee te zetten zonder dat er schuim op komt te staan. Om dit voor elkaar te krijgen worden theebladeren in een vijzel tot poeder vermalen. Dit wordt ‘Whipped tea’ genoemd. In deze periode wordt zout definitief achterwege gelaten bij het uitvoeren van de Gong Fu Cha.

Yuan Dynastie en Ming Dynastie

In de Yuan Dynastie (1279-1368) word China overheerst door Mongolië. De theecultuur zoals hij geweest is, word compleet vergeten. In de Ming Dynastie (1368-1644) vind er een heel belangrijke verandering plaats; Er wordt een poging gedaan om de theecultuur weer op gang te brengen en er komt een Keizerlijk besluit met een verbod op theetegels vanwege het smaakverlies. Hierdoor doorloopt thee een snelle ontwikkeling. In plaats van bakken word thee nu gewokt, waardoor er een notige smaak aan de thee komt. En waar voorheen alle theebladeren geplukt werden, word nu selectief Thee-voor-beginners-chinese-geschiedenis-2-2geplukt. Alleen het nieuwe jonge blad wordt geplukt. Deze veranderingen hadden ook een nadeel, namelijk; thee was veel minder lang houdbaar dan voorheen. Waarschijnlijk heeft de thee niet lang genoeg gedroogd, waardoor er schimmelvorming plaats vond.

Het productieproces van thee bespreek ik op mijn eigen blog op mijn website TbyLiset.

Omdat thee zich in deze periode verder ontwikkelde, gebruikte veel kunstenaars thee in hun kunst. De flamboyante kunstwerken wekte echter veel irritatie op bij de zoon van de Keizer. Hij wilde niets weten van al deze uitingen van thee, volgens hem behoorde thee juist naar binnen gekeerd te zijn. Daarom richtte hij de eerste ‘School of Tea Art’ (Gong Fu Cha) op. Theebladeren worden getrokken in heet water (‘steeped tea’), zoals we dat nu nog steeds doen, en poederthee word compleet vergeten.

Qing Dynastie

In de Qing Dynastie (1644-1911) werd de Gong Fu Cha heel populair. In deze periode opende veel theefabrieken en theehuizen, en werd thee ook beschikbaar voor het gewone volk. In de periode van 1893-1976 kwam echter Dictator, Communist en marxist Mao Zedong aan de macht en sloot alle theehuizen. Hij riep een verbod op samenscholing af. Hiermee werd de theecultuur in China wederom behoorlijk de kop in gedrukt.

Hedendaagsthee-voor-beginners-chinese-thee-geschiedenis-2-1

Je ziet dat in China thee weer helemaal in opkomst is. Er zijn veel theeplantages, en 21 regio’s in China produceren thee. China staat ook op nummer één van theeproducenten in de wereld. De Gong Fu Cha is wereldwijd populair en Chinese thee is bijna overal ter wereld te koop. China heeft een hele belangrijke invloed gehad op thee, en dat gaan we terug zien in de Thee Geschiedenis van Japan. De Japanse thee cultuur is namelijk compleet gebaseerd op de Chinese thee cultuur.

Maar daarover meer in het volgende blog!

Thee-voor-beginners-chinese-geschiedenis-1-omslag

Thee voor Beginners – Chinese Thee Geschiedenis 1

Thee voor Beginners – Chinese Thee Geschiedenis 1Thee-voor-beginners-chinese-geschiedenis-1-1

Welkom terug bij Thee voor beginners!

De vorige keer heb ik mijzelf geïntroduceerd, en heb ik een klein beginnetje gemaakt aan de Chinese Thee Geschiedenis. Vandaag ga ik daarmee verder. Heb jij mijn eerste blog nog niet gelezen? Het is wel handig als je die eerst leest, dat kun je hier doen!

Je zult zien dat er verschillende ‘gaten’ in de tijdlijn zitten. Ik behandel alleen de tijdperiodes die van belang zijn geweest voor de ontwikkeling van thee. Nadat Keizer Shen Nong thee ontdekte in 2737BC, is de volgende belangrijke periode een tijd later.

Han Dynastie

In de Han Dynastie (206BC-220AD) vond China’s ‘First golden age’ plaats. De Chinezen begonnen met het vergroten van hun land, de Zijderoute ontstond, en het Boeddhisme, Taoïsme en Confucianisme ontstond. Gedurende deze periode wordt thee alleen gedronken door de elite. Denk hierbij aan dichters, wetenschappers en adel. In deze periode worden de zogenoemde ‘theetegels’ gemaakt. Eerst worden hompen thee met een soort rijstebrij nat gemaakt en tot theetegel geperst en daarna gedroogd. Op deze manier bleef de thee langer goed en was het makkelijker te vervoeren. Als men de thee dan wilde drinken werden er stukken van de tegel afgebroken. Vervolgens werd dit met allerlei andere ingrediënten gekookt tot een soort pap. Dit is wat ‘Boiled tea’ genoemd word.

Wij Westerlingen zijn deze manier van thee drinken niet gewend. Maar er zijn nog steeds plekken op de wereld waar op deze manier, of een afgeleide daarvan, thee gedronken wordt.

3 Empires

Aan het einde van de Han Dynastie bestond China niet meer uit 12 empires, maar nog maar uit 3. In de periode van de 3 empires (220-280) waren er drie keizers (Wu, Wei en Shu). Deze keizers vonden het belangrijker om tijdens festiviteiten thee te schenken in plaats van sake. Door deze ontwikkeling werd thee als belangrijk beschouwd.

Tang DynastieThee-voor-beginners-chinese-geschiedenis-1-2

Thee ging langere tijd geen ontwikkeling door, en in de Tang Dynastie (618-906) vind er weer een nieuwe ontwikkeling plaats. De monniken kwamen er achter dat thee zowel opwekkend als kalmerend werkt, en begonnen met het drinken van thee om beter te kunnen mediteren. In de Tang Dynastie werd ook het eerste theeboek (Cha Jing) geschreven door Lu Yu (733-804). Lu Yu was een wees die opgroeide in het klooster en vanaf zijn 16e begon hij met rondreizen door China. In zijn boek behandeld hij verschillende thee onderwerpen heel uitgebreid. Zo omschrijft hij de plant en de productie, behandeld hij waterkwaliteit en smaak, en licht hij de medicinale aspecten van thee uit. Ook omschrijft hij dat alle ingrediënten van de theetegels onnodig zijn, behalve zout. Hier vind een verandering plaats in de samenstelling van de theetegels.

Lu Yu is tot op de dag van vandaag nog steeds een belangrijk persoon in de theewereld. Hij schreef het eerste theeboek, maar was ook de eerste die over theeservies en thee toebehoren schreef. Zijn boek en zijn invloed hebben voor grote veranderingen gezorgd, die in latere tijdsperiodes een snelle ontwikkeling doorgaan. Maar hierover vertel ik je meer in mijn volgende blog. Dat blog is gelijk het laatste gedeelte van de Chinese Thee Geschiedenis, daarna maken we de stap naar de Japanse theegeschiedenis!

Ik hoop dat jullie de volgende keer weer meelezen! En als er vragen of opmerkingen zijn, laat ze achter in de comments!

Verjaardagen in Japan-omslag

Verjaardagen in Japan

Verjaardagen in Japan

Verjaardagen in Japan verschillen nogal wat van de onze. Wij kennen allemaal die verjaardagen van familie of kennissen waar je alleen heen gaat omdat het van je verwacht wordt. Deze verjaardagen zijn allemaal door hun zelf georganiseerd en volgen meestal een standaard routine. Om de tien minuten komt iemand langs met een schaal, vol met kleine hapjes. En er word bijna geen aandacht besteed aan de muziek en de sfeer. Naar mijn mening zijn het vaak geest dodende feestjes met alleen maar beleefdheden. Maar hoe gaat een verjaardag er nou precies aan toe in Japan?

Van oudsher Verjaardagen in Japan 1

Het is nou het geval dat de Japanners dit pas een paar decennia vieren. Voor 1950 vierden de japanners dit gezamenlijk op 1 dag, op nieuwjaarsdag. Iedereen werd tegelijk 1 jaar ouder. Door de westerse invloed op Japan is dit in de jaren vijftig veranderd en vierden ze voortaan de verjaardag zoals wij dat doen, op de dag van de geboorte. Dit heeft gezorgd voor wat veranderingen in de traditie van verjaardagen vieren in Japan. Maar ze hebben zeker niet alles overgenomen.

Verjaardagen in het heden

Met de verandering van wanneer verjaardagen gevierd werden in Japan, kwam er ook een verandering in hoe ze gevierd werden. De verjaardagen van kleine kinderen worden vaak georganiseerd door hun zelf, met natuurlijk veel hulp van de ouders. Maar de kinderen hebben dus veel zeggenschap in wat ze precies willen doen. De verjaardagen van jong volwassenen en volwassenen worden dan weer compleet omgedraaid. In plaats van dat als wij jarig zijn en een verjaardagsfeestje organiseren en al onze vrienden uitnodigen wordt dit voor de Japanners gedaan. Er wordt verwacht van vrienden van de jarige dat zei iets organiseren. Er wordt dan ook niet verwacht van de jarige dat die betaalt, maar het enige waar ze dan zeggenschap over hebben is de locatie waar ze heen willen of de activiteit die ze gaan doen.

De toekomst

Als we dan de veranderingen zien die de Japanse cultuur ondergaan is de afgelopen decennia zouden we daarbij ook moeten kijken naar onszelf. Zal de verjaardag hoe we het nu kennen in de komende vijftig jaar veranderen? Vaak regelen we onze verjaardag zelf, je stuurt een berichtje naar diegene die jij wilt uitnodigen of spreekt deze mensen persoonlijk aan of ze ook naar je feestje willen komen. Blijven we dit nog steeds doen of nemen wij misschien wel wat kenmerken over van de Japanners. Ik denk zelf dat de Nederlandse cultuur niet zo snel beïnvloed zal worden door de Japanse. Vooral omdat er maar een kleine groep mensen is in Nederland die geïnteresseerd zijn in de Japanse cultuur. Dit is slechts mijn mening. Wat vinden jullie ervan?